مأخذ: http://www.bonyanemarsoos.blogfa.com/post-45.aspx

مشایخ وهابی که به صدور فتواهای قتل و کشتار مسلمانان و پیروان اهل بیت (ع) مشهور هستند، فتواهای خنده داری نیز صادر می فرمایند! که خواندن آنها خالی از لطف نیست...

هر کسی که گل بزند و سپس بدود تا بقیه او را دنبال کنند و بغل نمایند، (همانطور که در آمریکا و فرانسه بازیکنان انجام می دهند) باید به صورتش تف انداخت و تنبیه کرد!!! زیرا ورزش بدنی شما چه ارتباطی به شادی و بغل کردن و بوسیدن دارد!

 ـ پوشیدن کمربند ایمنی حرام است!  زیرا مانع قضا و قدر می شود!!!

ـ شستن گوشت قبل از پختن بدعت است.

ابن تیمیه: شستن گوشت بدعت است، چنانکه اصحاب پیامبر رضوان الله علیهم در عهد پیامبر(ص) گوشت را بدون شستن می پختند و می خوردند.

عبد الله النجدی: فوتبال حرام است مگر با این شروط و ضوابط.

سوال: ...جوانانی که چیزی از تقوا نمی دانند و به وقتشان اهمیتی نمی دهند و می گویند می خواهیم فوتبال بازی کنیم، می پرسند شروط و ضوابط بازی فوتبال چیست تا ما در ورطه تشبّه به کفار و طاغوتیان و دشمنان دین مثل آمریکا و روسیه و.. نیفتیم.

جواب: به آنها می گوییم اگر اصرار دارید بازی کنید و وقت خود را بگذرانید، باید شروط و ضوابط ذیل را رعایت کنید:

اول: خطوطی چهار طرف دور زمین نباشد؛ زیرا این خطوط ساخته کفار و قانون بین المللی فوتبال است!

دوم: کلماتی که کفار و مشرکان به عنوان قانون بین المللی فوتبال وضع کرده اند، مانند گل و اوت و پنالتی و کرنر و ...، گفته نشود زیرا گفتن این کلمات حرام است و هر کس که اینها را بگوید تنبیه و باید از بازی اخراج  شود و باید به او گفته شود که به کفار و مشرکین شبیه شده ای...

سوم: هر کس از شما که در اثناء بازی افتاد و دست یا پایش شکست، یا دستش به توپ خورد بازی به خاطر او نباید متوقف شود و به کسی که او را انداخته کارت زرد یا قرمز داده نشود، بلکه به هنگام شکسته شدن یا ضربه دیدن باید به قاضی شرع مراجعه شود تا آن بازیکن حق شرعی خود را همانطور که در قرآن است بگیرد و شما باید شهادت دهید که فلانی عمداً دست یا پای او را شکست...

چهارم: نباید در تعداد بازیکنان با کفار و یهود و نصارا و خصوصاً امریکای خبیث تبعیت کنید، به این معنا که نباید با یازده نفر بازی کنید، بلکه باید بر این تعداد اضافه یا کم کنید.

پنجم: باید با لباس خواب یا غیره خودتان و بدون شورت ها و پیراهن های رنگارنگ و شماره دار بازی کنید، زیرا این لباسها لباس اسلامی نیست، بلکه لباس کفار و غرب است.

ششم: هر کدام از شما که این شروط و ضوابط را رعایت کرد باید قصدش از بازی فوتبال تقویت بدنی برای جهاد فی سبیل الله و آمادگی برای زمانی باشد که به جهاد فراخوانده شود، نه گذراندن وقت و عمر و شادی از پیروزی ظنّ.

هفتم: نباید زمان بازی را 45 دقیقه قرار دهید، شما باید با کفار و فاسقان مخالفت کنید و در هیچ چیز مشابه آنان نباشید.

هشتم: نباید در دو نیمه 45 دقیقه ای بازی کنید، بلکه در یک  یا سه  نیمه بازی کنید تا مخالفت شما با کفار محقق شود.

نهم: هنگامی که یکی از دو تیم بر دیگری غلبه نکرد (تساوی بازی) و آنطور که شما می گویید توپ به دروازه ای وارد نشد، نباید برای بازی وقت اضافی یا پنالتی در نظر بگیرید (تا یکی پیروز شود)، بلکه بلافاصله بازی را تمام کنید، زیرا بازی به این طریق عین اجرای قوانین بین المللی فوتبال است!

دهم: در بازی فوتبال شخصی را به عنوان داور انتخاب نکنید، زیرا بعد از لغو قوانین بین المللی همچون گل و اوت و پنالتی و کرنر و... وجود او دلیلی ندارد! بلکه بودن او تشبّه به کفار و یهود و نصار و اطاعت از قوانین بین المللی است.

یازدهم: نباید در اثناء بازی، گروهی از جوانان جمع شوند و شما را تماشا کنند، چون قصد شما ورزش و تقویت بدنی است پس دلیلی ندارد آنها شما را نگاه کنند! هر چند که بگویید آنها باعث تشویق شما در تقویت بدنی و آمادگی برای جهاد هستند، به آنها بگویید بروید دنبال منکرات خودتان در بازارها و روزنامه ها و بگذارید ما بدنمان را قوی کنیم!!!

دوازدهم: هر کسی که گل بزند و سپس بدود تا بقیه او را دنبال کنند و بغل نمایند، (همانطور که در آمریکا و فرانسه بازیکنان انجام می دهند) باید به صورتش تف انداخت و تنبیه کرد!!! زیرا ورزش بدنی شما چه ارتباطی به شادی و بغل کردن و بوسیدن دارد!

سیزدهم: دروازه باید به جای دو تیرک، سه تیرک داشته باشد، تا مشابه کفار نباشد تا مخالفت شما با قانون بین المللی طاغوتی سازمان فوتبال محقق شود.

چهاردهم: هنگامی که بازیکنی مصدوم شد، نباید بازیکن دیگری را جایگزین او کرد، زیرا این روش، ساخته کفار و مشرکین در آمریکا و ... است.

 اینها بعضی از شروط و ضوابطی است که مانع تشبّه به کفّار و مشرکین در بازی فوتبال می گردد... من به اجرای این شروط و ضوابط و سپس پرداختن به فوتبال دعوت نمی کنم، بلکه اینها در واقع برای کسی است که توان انجام ورزش های شرعی را ندارد و برای مؤمن صادق، ادلّه نقلی و عقلی مبنی بر تشبّه فوتبال به کفّار کافی است، زیرا انجام بازی فوتبال بغض انسان را نسبت به کفّار متزلزل می سازد، ولی جوانان این امر را شادی و بازی می پندارند (و تحسبونه هیناً و هو عند الله عظیم...).

در پایان امیدوارم که این پیام  برای جوانان و دیگران مؤثر و مفید باشد. اللّهم آمین.

به قلم: عبد الله النجدی

ریاض-ربیع الاول1423هـ

تحریم اهداء گل ـ هیئت علمای ارشد

بسم الله وحده و الصّلاة علی خیر خلقه محمد صلّی الله علیه و سلّم،

و بعد: فتوای کمیته دائم علمای ارشد کشور توحید (که خدا ایشان را یاری نموده و عزّت داده و دشمنانشان را ذلیل گردانده است).

این فتوا در تحریم این گلهای خبیث به دلیل بوهای تحریک آمیزی که دارند و به سبب اینکه این کار تقلید از غرب ملعون و مسخ هویّت اسلامی ناب شمرده می شود، است. از خدا می خواهیم که امّت اسلام را از این فتوا بهره مند سازد و حجت را بر آنها تمام کند، والله المستعان!

متن فتوا:

شماره فتوا:21409

تاریخ:21/3/1421

الحمد لله و الصلاة و السلام علی من لا نبیّ بعده.

و بعد، کمیته دائم پژوهشها و فتواهای علمی از سؤال مستفتی محمد عبد الرحمن العمر از حضر ت مفتی کلّ آگاه شد که از سوی دبیرکلّ هیئت علمای ارشد با شماره 1330 و در تاریخ 21/3/1420 به این کمیته ارائه شده است.

متن سؤال:

در بعضی از بیمارستانها، اماکنی برای فروش گل وجود دارد، و ما عیادت کنندگانی را می بینیم که دسته های گل را به بیماران تقدیم می کنند، این کار چه حکمی دارد؟

در طول قرون متمادی اهداء گل (طبیعی یا مصنوعی) هیچگاه جزء سنّت عیادت از بیماران نبوده و این عادتی است که از بلاد کفر وارد شده و عدّه ای که ایمان ضعیفی داشته اند، از آنها تأثیر گرفته و این عادت را انتقال  داده اند. حقیقت این است که بردن گل نفعی برای بیمار ندارد، بلکه تشبّه و تقلید محض از کفّار محسوب می شود و نه هیچ چیز دیگر، و فقط خرج کردن پول در غیر راه درست است که این اعتقاد فاسد را به دنبال دارد که این گلها باعث شفا می شود! بر این اساس نباید از گل در مورد مذکور استفاده کرد، نه به صورت فروش و نه خرید و نه اهدا...

مأخذ:

http://www.bonyanemarsoos.blogfa.com/post-45.aspx

|گفت‌وگو با مهندس سید مرتضی نبوی، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام درباره‌ی فرمان ۸ ماده‌ای مبارزه با مفاسد اقتصادی به مناسبت سالروز صدور آن|
صدور فرمان ۸ ماده‌ای در چه بستر زمانی صورت گرفت و شرایط آن زمان چه تأثیری بر این دستور رهبر انقلاب گذاشت؟
برای پاسخ به این سؤال باید از شرایط اول انقلاب شروع كنیم. شرایط زمان جنگ به گونه‌ای بود كه گرایش به دنیا در میان بسیاری از مردم و مسئولین یك عیب تلقی می‌شد. اما با پایان گرفتن دفاع مقدس و آغاز روند جدید سیاسی و اقتصادی در كشور، رهبری نسبت به بروز تغییرات محسوس در سبك زندگی مسئولین احساس خطر كردند. شرایط هم به نوعی بود كه امكان این تغییر وجود داشت. ایشان از همان زمان هشدارهایی بسیار جدی راجع به پرهیز از دنیاگرایی به مسئولان دادند و تأكید كردند كه مواظب باشید چرب و شیرین دنیا لابه‌لای دندان‌هایتان مزه نكند. توصیه‌های مكرر ایشان به سالم زندگی‌كردن، ساده‌زیستی، پرهیز از اسراف و اشرافی‌گری و فراموش نكردن سبك زندگی شبیه مردم در این راستا بود.

دغدغه‌ی دیگر رهبر انقلاب این بود كه نكند در این اوضاع، پیشرفت كشور مقدم بر عدالت شود و عدالت به حاشیه رانده شود. بنابراین همواره در آن سال‌ها بر این مسأله تأكید می‌كردند. جالب این‌جاست كه دغدغه‌ی مردم هم در آن سال‌ها همین مسأله بود. در یك پیمایش آماری ملی كه دولت جمهوری اسلامی در سال ۸۰ انجام داد، اولین مطالبه‌ی مردم به مسائل اقتصادی بازمی‌گشت. رهبر معظم انقلاب با توجه این مطالبه‌ی مردمی، شعار مبارزه با فقر و فساد و تبعیض را كه خواسته‌ی مردم بود مطرح كردند و فرمان ۸ ماده‌ای را به سران قوا صادر كردند. بنابراین چنین شرایطی فرمان 8 ماده‌ای رهبر معظم انقلاب صادر شد؛ فرمانی كه منجر به تشكیل ستاد مبارزه با مفاسد اقتصادی شد و جلساتی توسط سران سه قوه تشكیل شد، اگرچه این جلسات نتوانست انتظارات را به نحو احسن برآورده كند.

بدون شرح

 فرض کن حضرت مهدی به تو ظاهر گردد،

ظاهرت هست چنانی که خجالت نکشی؟

باطنت هست چنانی که پسندد، تو که صاحب نظری؟

خانه ات لایق او هست که مهمان گردد؟

لقمه ات در خور او هست که نزدش ببری؟

پول بی شبهه و سالم ز همه داراییت

داری آنقدر که یک هدیه برایش بخری؟

حاضری گوشی همراه تو را چک بکند؟

با چنین شرط که در حافظه، دستی نبری؟

واقفی بر عمل خویش تو بیش از دگران،

می توان گفت تو را شیعه اثنی عشری؟

از بیانات مقام عظمای ولایت حضرت آیت الله امام خامنه ای

 امتیاز معرفت شیعى به امام زمان نسبت به دیگران

البته اعتقاد به ظهور مهدى در دورانى از تاریخ ، مخصوص شیعه نیست؛ همه‏ى مسلمانان، اعم از شیعه و سنى به این معنا معتقدند؛ بلكه غیرمسلمانان هم به یك صورت معتقدند . منتها امتیاز شیعه در این است كه این شخصیت نجات‏بخش بشریت را با نام و نشان و خصوصیات مى‏شناسد و معتقد است او همواره براى دریافت دستور الهى ، حاضر و آماده است. هر وقت پروردگار عالم به او دستور دهد، او آماده‏ى شروع آن كار عظیمى است كه بناست بشریت و تاریخ را متحول كند. " 1 ".

مهدى موعود (عج) ، نقطه‏ى توجه عشق شیعه

كسانى كه این قضایا [خصوصیات مهدى موعود] را با خبرهاى صادق و موثق نقل كرده‏اند، همه‏ى این‏ها براى ما روشن است. لذا ما مى‏دانیم كه عشق ما، دل ما و ایمان ما متوجه و متعلق به كیست. " 2 ".

معرفت شیعى به امام عصر (عج) ، احیاى رابطه‏ى عمیق معنوى

فرقى كه ما شیعیان با دیگران و بقیه‏ى فرق اسلامى و غیراسلامى داریم، این است كه ما این شخص عظیم و عزیز را مى‏شناسیم ، اسمش را مى‏دانیم، تاریخ ولادتش را مى‏دانیم، پدر و مادر و آباء و اجداد عزیزش را مى‏شناسیم و قضایایش را مى‏دانیم ؛ ولى دیگران این‏ها را نمى‏دانند. آن‏ها عقیده پیدا نكردند یا باخبر نشدند و نمى‏دانند؛ ولى ما مى‏دانیم. تفاوت این جاست. به همین دلیل است كه توسلات شیعه ، زنده‏تر و پرشورتر و بامعناتر و باجهت‏تر است. " 3 ". 

قال رسول الله (ص) : الائمة من بعدی اثنا عشر بعدد نقباء بنی اسرائیل ؛ یعنی ائمه بعد ازمن 12 نفر به تعداد نقباء اسرائیل می باشند

 این حدیث با این  مضمون در منابع اهل سنت فراوان آمده که از آن جمله است :بخاری در التاریخ الکبیر ج1ص446 رقم 1426 وج8 ص 410و411 رقم 3520 وابن حیان در کتاب الثقات ج 7ص242 وصحیح مسلم ج4 ص100و101 ح5و10 واحمد بن حنبل در مسند ص 411و 412و 415و 417 و 427و  435

بزرگواری بفرمایید و نام این 12نفر را نام ببرید؟

در بعضی از احادیث اشاره شده که خلافت تا روز قیامت ادامه دارد . اگر این احادیث را به حدیث ثقلین رجوع بدهیم (که اشاره دارد بر جدا ناپذیری قرآن وعترت از هم تا روز قیامت)می بینیم آن ائمه دوازده گانه که همین عترت هستند تا روز قیامت وجود دارند.

ایضا در کتاب ینابیع المودة ج2 ص 216 آمده است که پیامبر فرموده : انا سید النبیین و علی سیدالوصیین، إن اوصیائی بعدی إثنا عشر اولهم علی و آخرهم القائم المهدی .من سد انبیا هستم و علی سید اوصیا  بدانید که اوصیای من 12 نفرند اولین آنان علی و آخرینشان مهدی می باشد .

 پس پیامبرهم آنان را مشخص کرد.

همچنین حافظ ابو نعیم در حلیة الأولیاء ج1 ص 86 در ترجمه علی بن ابی طالب از ابن عباس نقل می کند که رسول الله فرمود : من سره أن یحیی حیاتی و یموت مماتی ویسکن جنة عدن غرسها ربی فلیوال علیا من بعدی ، و لیوال ولیه ، و لیقتد بالأئمة من بعدی فإنهم عترتی خلقوا من طینتی رزقوا فهما و علما و ویل للمکذبین بفضلهم من أمتی القاطعین فیهم صلتی لا أنالهم الله شفاعتی.

هر کس دوست دارد زندگی کند مانند زندگی من و بمیرد مانند مردن من و در بهشت زندگی کند پس علی را به عنوان سرپرست بعد از من بپذیرد و همچنین جناشین او را بپذیرد و به امامان بعد از من اقتدا کند که انان عترت من هستند از سرشت من خلق شده اند و و فهم و علم را خداوند به آنان داده است و وای بر حال کسانی از امت من که فضل و مقام آنان را منکر شود شفاعت من شامل آنان نخواهد شد .

  دوباره می پرسم بزرگواری بفرمایید و نام این 12نفر را نام ببرید

برنابا «يوسف ژوزف بن لووي بن ابراهيم» يهودي از سبط لووي، از قبرس است. وي مزرعه‌اش را فروخت و آن را به پاي شاگردان مسيح ريخت.5 به تقوا و درستكاري شناخته شد و سفر اعمال او را «يوسفي كه از جانب فرستادگان برنابا خوانده شد» ناميد.6 و هنگامي‌كه پولس ادعا كرد، مسيح را ديده و به اورشليم بازگشت تا به شاگردان نزديك شود، برنابا مسئوليت معرفي او را به شاگردان بر عهده گرفت.7  

و برنابا براي تبليغ و دعوت نيكوكار و صالحي بود كه مملو از روح القدس و ايمان به خداي بود،‌ بنابراين جمع قابل توجهي به خداي ايمان آوردند.8 سپس به همراه شائول (پولس) يك سال كامل به طرسوس رفت (اعمال 15/29)، پس از اين مشاجره نام برنابا از عهده جديد محو شد.
مورخان يادآوري مي‌كنند كه وفات او به سال 61 م. در قبرس به وقوع پيوست. بت‌پرستان او را سنگسار كردند و همين باعث مرگ او شد، پسر خواهرش «مرقس انجيلي» نيز او را به خاك سپرد.

رساله‌هاي پولس و «لوقا» كه هيچ يك مسيح را نديده‌اند، چگونه معتبر به شمار مي‌آيند، در حالي كه سخنان برنابا كه در ايمان و درستي و مصاحبت و هم‌نشيني با مسيح برايشان سبقت نمود، معتبر نيست!

در سال 366 دستوري از «پاپ دماسوس» پيرامون عدم مطالعه انجيل برنابا صادر شد،‌ مجلس كليسا‌هاي غربي نيز در سال 382 و «پاپ انوسنت» در سال 465 و «پاپ گلاسيوس اول» در سال 492 مطالعه برخي از انجيل‌ها را تحريم كردند كه انجيل برنابا نيز جزء اين انجيل‌ها بود.

انجيل برنابا براي قرن‌هاي طولاني محو شد، تا اينكه «فرامينو» راهب ايتاليايي، در اواخر قرن شانزدهم بر نسخه‌اي از آن در كتابخانة «پاپ استكوس پنجم» در واتيكان دست يافت، كه آن را مخفي نمود و با آن خارج شد و اسلام آورد و ديگر نامي از اين نسخه برده نشد.
در سال 1709 «كريمر» يكي از مستشاران تزار روسيه بر تنها نسخه‌اي دست يافت كه امروزه از انجيل برنابا در دست است كه در سال 1738 به وين منتقل شد، اين نسخه در 225 صفحه،‌ در دو جلد و به زبان ايتاليايي نوشته شده است.

مترجمان فارسي :

مرتضی فهیم کرمانی

علّامه حیدرقلی سردار کابلی

 یهودیان و بعد مسیحیان  شورایی تشکیل دادند و اضافاتی  را  رد  و کتابهایی تأیید شد و نسخه  تأیید نشده و حذف شده بعدا به اپوکریفا (apocrypha)   مشهور شد به معنای مخفی و پوشیده است و اینها جنبه غیر قانونی دارد

نکته :  هم در عهد عتیق و هم در عهد جدید کتابهای اپوکریفایی هست منتها یهودیان و مسیحیان پروتستان کتابهای اپوکریفا را به کلی کنار انداختند و به آن توجهی ندارند و مسیحیان ارتودوکس و کاتولیک موضع متعادل تری نسبت به این کتابها گرفتند و اینها را به عنوان قانون ثانوی در کنار بقیه عهدین پذیرفته اند

اناجیل اپوکریفایی	نامه ها و رساله های اپوکریفایی
انجیل عبرانیان	اعمال پطرس
انجیل مصریان	اعمال پولس
انجیل پطرس	اعمال یوحنا
انجیل مرقیون	اعمال توماس
انجیل توماس	اعمال اندریاس
انجیل فیلیپس	مکاشفه دوم یوحنای رسول
انجیل کودکی	رساله کلمنت
انجیل کودکی عربی. 5م. ساخت پرنده گلي و زنده شدن آن	رساله برنابا
نوشته غنوسیان	رساله پولس به لاودوکیان
انجيل برنابا	رساله سوم پولس به قرنتیان

تلمود

تورات شفاهي

תלמוד

 Talmud

 لامَد= يادداد.

 تلمود= آموزش 

تلمود و انگيزه نگارش آن

ما مسلمانان بسياري از احكام خود را از روايات مي گيريم . كتاب و سنت با هم . در يهوديت نيز همين گونه است . علاوه بر كتاب ، يك مجموعه اي شبيه سنت ما دارند با عنوان تلمود كه حجمي با حجم كتاب بحار الانوار دارد .

وقتي كه بخت نصر به دولت يهودا حمله كرد قدس را از بين برد و كتاب هاي عهد عتيق را هم آتش زد. برخي از يهوديان را به اسارت گرفتند و به بابل آوردند. اين اشخاص به درخانه علماي ديني شان مي آمدند و احكام را مي پرسيدند. سوالات ديني و شرعي خود كه در عهد قديم نبود را از سنهدرين مي پرسيدند.

سنهدرين چيزي مانند شوراي استفتاي مراجع تقليد است . شوراي استفتا مباني فقهي و اصولي مرجع را مي داند وبر آن مباني پاسخ سوالات را مي دهد. سنهدرين نيز شورايي مركب از علماي يهود بود كه در دوران اسارت شكل گرفته بود تا پاسخگوي سوالات مردم باشد. آنان احساس ميكردند پاسخ همه سوالات را نمي توان از عهد عتيق گرفت . لذا غير از آنچه در عهد عتيق است به سنت شفاهي نيز روي آوردند.

سنت شفاهي ، كلماتي بوده است كه حضرت موسي ع فرموده و سينه به سينه نقل مي شده است .

وقتي بخت نصر به قدس حمله كرد ، علما احساس كردند كه لازم است اين سنت شفاهي براي اين كه از دست نرود ،‌ مكتوب شود ......